ΦΑΝΗΣ ΜΑΛΚΙΔΗΣ

      Είναι γνωστό σε όλους ότι οι Πόντιοι είναι στενά συνδεδεμένοι με τον αθλητισμό εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Στις αρχές του 20ου αιώνα ήταν ευρέως γνωστή και με πολλές επιτυχίες στο ενεργητικό της, η ποδοσφαιρική ομάδα «ΠΟΝΤΟΣ Μερζιφούντας». Χτισμένη πάνω στα ερείπια της αρχαίας Φαζιμούντας, η πόλη Μερζιφούντα του Πόντου (Ηλιούπολις) ιδρύθηκε το 222 π.Χ., την εποχή του Μιθριδατικού Βασιλείου. Βρίσκεται στον Δυτικό Πόντο, στην ευρύτερη περιοχή της Αμάσειας, ανάμεσα στους ποταμούς Σκύλακα και Άλυ. Κατά πολλούς ιστορικούς είναι η γενέτειρα της Αγίας Βαρβάρας, ενώ εδώ πρωτοϊδρύθηκε και το κολέγιο «ΑΝΑΤΟΛΙΑ».
   Από το 1908 μέχρι και το 1913 εδώ υπήρχε και η μεγάλη για την εποχή ποδοσφαιρική ομάδα «ΠΟΝΤΟΣ» της Μερτζιφούντας που πρωτοαναφέραμε. Ήταν δε τόσο οργανωμένη ομάδα, που εξέδιδε μέχρι και περιοδικό που εκδιδόταν στο διάστημα 1910-1913 και αποτελούσε το δημοσιογραφικό όργανο του αθλητικού συλλόγου «Πόντος» στη Μερζιφούντα. Η έκδοση αυτή περιλάμβανε άρθρα σχετικά με φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα της εποχής και εξέφραζε συχνά ανανεωτικές απόψεις πάνω σε αυτά. Εκτός από την ποδοσφαιρική όμως, είχε και μεγάλη ομάδα στίβου.
   Αφορμή για το σημερινό μας ρεπορτάζ πήραμε από τον λέκτορα του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης Θεοφάνη Μαλκίδη που μας την θύμισε και μάλιστα πρότεινε η ομάδα των παλαιμάχων του ΑΟΚ να διοργανώσει κάποια παιγνίδια, φορώντας την φανέλα της μεγάλης αυτής ομάδας, που κατά τύχη ήταν γαλάζια και άσπρη όπως και αυτή του ΑΟΚ. Θα είναι μεγάλη τιμή για τον Πόντο Μερζιφούντας, οι μαθητές- του οποίου καταδικάστηκαν σε θάνατο, έχοντας σαν βασική κατηγορία την εμφάνιση της ομάδας: Άσπρες και μπλε οριζόντιες ρίγες και το γράμμα «Π» στο στήθος.
   Ως ένδειξη τιμής προς τους νέους αυτούς ανθρώπους που θυσιάστηκαν, παρότι ο αθλητισμός ενώνει και δεν είναι μέσο βίας και εκδίκησης, η ποδοσφαιρική ομάδα των Παλαιμάχων του ΑΟΚ μπορεί νομίζουμε να αναλάβει μία σχετική πρωτοβουλία. Κάποια φιλικά παιχνίδια της ομάδας φέτος να τα αφιερώσουν στη μνήμη των αθλητών συμπατριωτών τους, της ομάδας «Πόντος», φορώντας μάλιστα τη φανέλα που είχαν πριν 97 χρόνια στον Πόντο. Είναι μία απλή, ωστόσο συμβολική και πολύ ουσιαστική ενέργεια, για τα νέα αυτά παιδιά που δεν μπόρεσαν να χαρούν ούτε τη χαρά της γνώσης, ούτε του αθλητισμού. Σ’ αυτά τα παιδιά που το Σεπτέμβριο του 1921 έχασαν τη ζωή τους πριν καλά- καλά προλάβουν να τη γνωρίσουν.
   Αλλά θα είναι και τιμή για τους παλαίμαχους του ΑΟΚ πολλοί από τους οποίους έλκουν την καταγωγή τους από τον Πόντο. Εμείς επικοινωνήσαμε με τον πρόεδρο των Παλαιμάχων του ΑΟΚ Κώστα Λιόλιο και μας διαβεβαίωσε ότι τους ενδιαφέρει πολύ η πρόταση του κ. Μαλκίδη. Ο κ. Μαλκίδης μας έστειλε και την σημερινή μας φωτογραφία που απεικονίζει την τότε κραταιά ομάδα του Πόντου της Μερζιφούντας.
         

Ποντιακοί Σύλλογοι Κατερίνης
Εσείς οι πρόγονοι θυσιαστήκατε, εμείς οι νέοι χτίζουμε το μέλλον”
 

Με μια συγκινητική εκδήλωση στον κινηματογράφο ΕΥΚΑΡΠΙΔΗ, που περιελάμβανε ομιλία και τραγούδια του Πόντου, τίμησαν οι  ποντιακοί σύλλογοι και σωματεία της Κατερίνης την 89η ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου.

Στην εκδήλωση παρέστησαν ο εκπρόσωπος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Αγαθόνικου πατήρ Ιωακείμ Οικονομίκος, ο Ταξίαρχος της 25ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας, ο νομάρχης Πιερίας κ. Γιώργος Παπαστεργίου, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Γιάννης Αμοιρίδης, εκπρόσωποι των άλλων βουλευτών του νομού, η αντιδήμαρχος Πολιτισμού κα Άννα Αθανασάκη και πλήθος κόσμου.

“Χρειάστηκε να περάσουν αρκετά χρόνια ώσπου το Φεβρουάριο του 1994 η ελληνική βουλή να αναγνωρίσει καθυστερημένα την 19 Μαΐου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων. Την Γενοκτονία των Αρμενίων την έχουν αναγνωρίσει ως τώρα 49 χώρες. Τη Γενοκτονία των Ποντίων μόνο μια χώρα: η Κύπρος” δήλωσε ο βουλευτής κ. Αμοιρίδης.

Συμπληρωματικά, ο κ. Παπαστεργίου προσέθεσε ότι “ζητούμε όχι μόνο από τις άλλες χώρες να αναγνωρίσουν τη Γενοκτονία, αλλά ειδικότερα η Τουρκία να παραδεχτεί τα εγκλήματά της. Αυτό αποτελεί βασικό κριτήριο για την είσοδο της στη Ευρωπαϊκή Ένωση. Το οφείλουμε στη ιστορία, το οφείλουμε στο μέλλον μας”.

Κεντρικός εισηγητής και επίσημος καλεσμένος ήταν ο  κ. Θεοφάνης Μαλκίδης, ο οποίος παρουσίασε με απλά και κατανοητά λόγια όλο το ιστορικό της Γενοκτονίας, τις συνέπειες του και τον αντίκτυπό του μέχρι και σήμερα τόσο στην ελληνική όσο και στην τουρκική κοινωνία. “Σήμερα στην Τουρκία έχουν γιορτή μίσους. Αναπαράγουν το μίσος στη νεολαία. Εμείς προσδοκούμε η 19η Μαΐου να αναγνωριστεί πανευρωπαϊκά όχι μόνο ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων αλλά και ως ημέρα κατά του κεμαλισμού”, είπε χαρακτηριστικά ο κ. Μαλκίδης.

” …Επιτέλους τους ξεριζώσαμε…” (Κεμάλ Ατατούρκ, 13 Αυγούστου 1923). “Ο Κεμάλ ήταν ο δάσκαλος του Χίτλερ” (Θεοφάνης Μαλκίδης 19 Μαΐου 2008).

Μια Ελλάδα σβησμένη βίαια και άδικα απ’ τον παγκόσμιο χάρτη. Μια Ελλάδα που πόνεσε, δάκρυσε, μάτωσε όσο καμιά άλλη. Που ταπεινώθηκε χωρίς να χάσει ποτέ την αξιοπρέπειά της, που υποτάχτηκε παραμένοντας ελεύθερη, που τούρκεψε αλλά δεν έπαψε στιγμή να είναι ελληνική.
Ο πληθυσμός των Ποντίων στην περιοχή του Ευξείνου Πόντου κατά την περίοδο 1914-1923 ανερχόταν στις 750.000. Στις περιόδους 1914-1918 και 1919-1923, κατόπιν συστηματικής διώξεως της Τουρκικής αρχής πάνω από 353.000 Πόντιοι χάνουν τη ζωή τους. Τα προμελετημένα σχέδια της νεοτουρκικής και της Κεμαλικής αρχής κατάφεραν την τελειωτική Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Οι Τούρκοι με την καταστροφική μανία τους, καταφέρνουν να ξεριζώσουν τους Έλληνες Ποντίους από τα παράλια του Ευξείνου Πόντου, όπου κατοικούσαν για 3.000 χρόνια και είχαν αναπτύξει ένα σπουδαίο Ελληνικό πολιτισμό και μια λαμπρή ιστορία. Ο ίδιος ξεριζωμός επιφέρεται κατά μήκος τις υπόλοιπης Μ. Ασίας εις βάρος Ελλήνων και άλλων μειονοτήτων, ιδιαίτερα μετά την πυρπόληση και καταστροφή της Σμύρνης.

Επιτέλους και μετά από αγώνες στις 24/2/1994 η βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως “Ημέρα Μνήμης για την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Η Λέσχη Ποντίων Καβάλας με συνδιοργανώτρια την νομαρχία Καβάλας, για να τιμήσουν την γενοκτονία του ποντιακού Ελληνισμού, οργάνωσαν την περασμένη Δευτέρα το βράδυ μια όμορφη εκδήλωση στο κατάμεστο αμφιθέατρο του διοικητηρίου. Ο κόσμος της Καβάλας έδειξε ότι δεν ξεχνά και αυτό έκανε τον κεντρικό ομιλητή λέκτορα του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θεοφάνη Μαλκίδη, να μιλήσει πολύ ζεστά γι’ αυτή την παρουσία και με ανάμικτα αισθήματα, όπως είπε, Ελληνικά και ποντιακά.

“Αυτοί που προσπάθησαν να μας αφανίσουν δεν τα κατάφεραν τελικά, είπε ο κ. Μαλκίδης. Να ‘στε σίγουροι ότι πολλοί είναι αυτοί που εργάζονται για την αναγνώριση της γενοκτονίας. Προσπάθησαν να αφανίσουν 1.000.000 και σήμερα είμαστε 2.500.000. Ήδη σε σχολεία της Αμερικής η γενοκτονία διδάσκεται σε σχολεία με σχολικά βιβλία και από του χρόνου θα ξεκινήσει η διδασκαλία σε Μόσχα και Αυστραλία. Κι αυτό δεν οφείλεται σε κανένα υπουργείο, αλλά σε ανθρώπους που προσπαθούν γι’ αυτό τον σκοπό”.
Ο κ. Μαλκίδης πρότεινε η ομάδα των παλαιμάχων του ΑΟΚ να δώσει κάποιους φιλικούς αγώνες με την φανέλα της θρυλικής ποδοσφαιρικής ομάδας “ΠΟΝΤΟΣ Μερτζιφούντας”, για να τιμηθεί εκείνη η ομάδα που σφαγιάστηκε από τους Τούρκους. Ακόμη είπε ότι ένα φιλμ ενός Ελληνοαυστραλού Πόντιου 3ης γενιάς με τίτλο “ΠΟΝΤΟΣ” θα παρουσιαστεί στο φεστιβάλ Καννών. Όλα αυτά θα συμβάλουν στην προσπάθεια αναγνώρισης της Ποντιακής γενοκτονίας διεθνώς.

Την εκδήλωση της Δευτέρας άνοιξαν παιδιά της Λέσχης Ποντίων που παρουσίασαν ένα σκετς στα Ποντιακά, ενώ ο Γιώργος Τερζανίδης απήγγειλε με μοναδικό τρόπο ποιήματα από τον Πόντο. Αμέσως μετά ο πρόεδρος της Λέσχης Ποντίων Μπάμπης Αλεξανδρίδης έκανε τον καθιερωμένο χαιρετισμό λέγοντας για την γενοκτονία ότι, μέχρι σήμερα “…φαρμακούται η καρδίας και η ψυς παλαλούται”. (Φαρμακώνεται η καρδιά σου και η ψυχή σου τρελαίνεται). Μετά την ομιλία του κ. Μαλκίδη, ανέλαβε η χορωδία της Λέσχης Ποντίων με την συνοδεία λυράρηδων της σχολής λύρας του Μιχάλη Καλιοντζίδη και με την διεύθυνση του Τάσου Παυλίδη, με σκοπούς συγκινητικούς. Η εκδήλωση έκλεισε με τον Πυρίχειο χορό από το χορευτικό τμήμα της Λέσχης Ποντίων.

Καιρό είχαμε να δούμε τόσο κόσμο στο αμφιθέατρο της νομαρχίας. Στο τέλος προσφέρθηκαν ποντιακά εδέσματα και αναψυκτικά. ΠΟΝΤΟΣ. Αυτόν τον τόπο της δόξας, της παράδοσης, των γραμμάτων και του Χριστιανισμού, έχουμε χρέος να κρατάμε ζωντανό στη μνήμη μας. Τον άλλον Πόντο, του πόνου και του ξεριζωμού, ας τον αφήσουμε κλειδωμένο σε κάποια συρτάρια της ιστορικής μας μνήμης, σαν ένα κακό όνειρο που τάραξε τον ύπνο μας και πέρασε. Το σίγουρο πάντως είναι πως …Η ΡΩΜΑΝΙΑ ΚΙ ΑΝ ΠΕΡΑΣΕΝ, ΑΝΘΕΙ ΚΑΙ ΦΕΡΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ…
ΛΕΣΧΗ ΠΟΝΤΙΩΝ Ν. ΚΑΒΑΛΑΣ
7ΗΣ ΜΕΡΑΡΧΙΑΣ 89Β
Τ.Κ.65403
ΚΑΒΑΛΑ
ΤΗΛ/FAX: 2510242260
WWW.LESXI-PONTION.GR
PONTIOIKAVALAS@YAHOO.GR

      Πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 24 Μαΐου στην Κομοτηνή  η ημερίδα  με τίτλο: «Τρεις Γενοκτονίες, μια στρατηγική», που συνδιοργάνωσαν ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ποντίων Εκπαιδευτικών και ο Σύνδεσμος Ποντιακών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, σε συνεργασία με τη Συντονιστική Επιτροπή Νεολαίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, την Πανελλήνια Ποντιακή Ένωση Επιστημόνων Παλιννοστούντων και όλα τα ποντιακά σωματεία του Νομού Ροδόπης.
      Την ημερίδα χαρακτήρισαν: το υψηλό επίπεδο εισηγήσεων, οι ουσιαστικές προτάσεις που κατατέθηκαν και η μεγάλη συμμετοχή επιστημόνων, νεολαίας αλλά και απλών ανθρώπων από κάθε περιοχή της Ελλάδας. Η παραμονή των 500 περίπου καθημένων συμμετεχόντων ( ενώ σημαντικός επί πλέον αριθμός παρακολούθησε τις εργασίες όρθιος ) στις θέσεις τους μέχρι τη λήξη των εργασιών,  παρά την υψηλή θερμοκρασία, δείχνει το ενδιαφέρον που κυριάρχησε.

     Οι επίσημοι προσκεκλημένοι εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την πραγματοποίηση της ημερίδας στην Κομοτηνή και κυρίως για τους στόχους της. Οι χαιρετισμοί  του πρώην  Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων κ. Απόστολου Κακλαμάνη και κυρίως του Προέδρου της Αρμενικής Εθνικής Επιτροπής Ελλάδας κ. Καραμπετιάν Κασπάρ, της εκπροσώπου της Ομοσπονδίας Προσφυγικών Οργανώσεων Ελλάδας, του Προέδρου της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ποντιακού Ελληνισμού Δημήτρη Τομπουλίδη, σε συνδυασμό με τα μηνύματα που έστειλαν η Παμποντιακή Ομοσπονδία ΗΠΑ-Καναδά, η Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων Αυστραλίας, η ελληνίδα βουλευτής της Βικτόρια Τζενη Μικάκος, η οποία έχει μιλήσει στο κοινοβούλιο για τη γενοκτονία και ο Πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Ελληνικών Κοινοτήτων της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών  Β. Καΐσεφ, διεύρυναν εντυπωσιακά το πλαίσιο της ημερίδας, προσδίδοντάς της καθολικά χαρακτηριστικά.

     Κοινό στοιχείο όλων των εισηγήσεων ήταν η αναγκαιότητα κοινής πορείας των χριστιανικών λαών της Μ. Ασίας που υπέστησαν το έγκλημα της Γενοκτονίας, ενώ κατατέθηκαν συγκεκριμένες προτάσεις για τη διεθνή αναγνώριση των Γενοκτονιών και την αποδοχή του εγκλήματος εκ μέρους του θύτη. Ειδικότερα, η Thea Halo ανέλυσε βήμα-βήμα την προσπάθειά της για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας από τη Διεθνή Ένωση Ακαδημαϊκών για τη μελέτη των Γενοκτονιών (I.A.G.S.) το Νοέμβριο του 2007 και πρότεινε την συγκρότηση ιδρύματος ποντιακής κληρονομιάς που θα χρηματοδοτείται αποκλειστικά από τους Πόντιους και θα στηρίζει  έρευνες  για τη Γενοκτονία, καθώς και την παραγωγή  κινηματογραφικής ταινίας παγκόσμιας εμβέλειας βασισμένης στο βιβλίο της. Ο Atman Sabrı,  Πρόεδρος των Ασσυρίων Ευρώπης παρουσίασε τα δεδομένα της ξεχασμένης Γενοκτονίας των Ασσυρίων κατά την ίδια περίοδο και πρότεινε κοινή δράση όλων. Ο Φάνης Μαλκίδης,  Λέκτορας του ΔΠΘ  πρότεινε την ανάδειξη της διάστασης των γυναικών και των παιδιών ως κύριων θυμάτων της Γενοκτονίας, τη διεκδίκηση αποζημιώσεων και τη σύσταση διεθνούς δικαστηρίου για τις Γενοκτονίες των λαών της Ανατολής. Ο Επίκουρος Καθηγητής κ. Μάριος Ευρυβιάδης πρότεινε μια νέα στρατηγική με 5 πυλώνες: Αξιοπιστία, επαγγελματισμό, οργάνωση, τεχνολογία και πόρους. Ο εκπρόσωπος της Εθνικής Αρμενικής Επιτροπής Ελλάδας κ. Αμπαριάν Σταύρος ανέλυσε την πορεία του αρμενικού κινήματος προς τις δεκάδες αναγνωρίσεις, καταθέτοντας παράλληλα προτάσεις για την κοινή πορεία. Ο τελευταίος ομιλητής Αντώνης Παυλίδης πρότεινε αλλαγή του χαρακτήρα των εκδηλώσεων μνήμης, ανέγερση μνημείων σε κεντρικά σημεία των πόλεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, οργάνωση ανά 2 έτη διεθνών συνεδρίων για τις Γενοκτονίες, καθώς και τη συγκρότηση Ελληνικής Ένωσης Επιστημόνων για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, σε αναλογία με τη Διεθνή Ένωση (I.A.G.S.). Το επόμενο συνέδριο προτάθηκε να πραγματοποιηθεί σε 1,5 χρόνο στην Αθήνα.

     Γενική ήταν η πεποίθηση ότι η ημερίδα αυτή, προτείνοντας το άνοιγμα του κύκλου των συμμαχιών και τη συστηματοποίηση των επόμενων κινήσεων, προσδίδει νέα δυναμική στον ποντιακό χώρο, πολλαπλασιάζοντας τις δυνατότητες αποτελεσματικής  του παρέμβασης στο καθολικό αίτημα αναγνώρισης της Γενοκτονίας.

ΠΟΡΙΣΜΑΤΑ ΗΜΕΡΙΔΑΣ
«Τρεις Γενοκτονίες, μια Στρατηγική»,
που πραγματοποιήθηκε στην Κομοτηνή (Σάββατο 24-5-008)
1. Η Γενοκτονία των τριών χριστιανικών λαών της Μικράς Ασίας (Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων) κατά την ίδια περίοδο (αρχές του 20ου αιώνα) από τον τουρκικό παράγοντα, ήταν αποτέλεσμα της στρατηγικής της δημιουργίας ενός εθνικά καθαρού κράτους. Το κοινό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται το έγκλημα αυτό εναντίον της ανθρωπότητας, επιβάλλει την εφαρμογή μιας κοινής στρατηγικής των λαών που υπέστησαν το έγκλημα, με στόχο τη διεθνή αναγνώρισή του  αλλά και την αποδοχή του από το θύτη, ως μια ελάχιστη εγγύηση ότι δεν θα υπάρξουν ανάλογα εγκλήματα στο μέλλον. Αυτό μπορεί να φέρει τη λύτρωση στο θύτη, την κάθαρση από το άγος που μολύνει τις γενιές που ακολούθησαν. Μετά την αναγνώριση των τριών Γενοκτονιών από τη Διεθνή Ένωση Ακαδημαϊκών για τη μελέτη των Γενοκτονιών, οι συνθήκες είναι ευνοϊκές.
2. Στο στόχο αυτό η τακτική μας δράση πρέπει να περιλαμβάνει: αξιοπιστία, επαγγελματισμό, καλή οργάνωση, αξιοποίηση της τεχνολογίας και εύρεση πόρων. Ειδικότερα πρέπει να ενταχθούν πρωτοβουλίες όπως: Η ανάδειξη της διάστασης των γυναικών και παιδιών ως των κύριων θυμάτων της Γενοκτονίας. Η σύσταση Διεθνούς Δικαστηρίου γι’ αυτές τις Γενοκτονίες. Κατάθεση προσφυγών εκ μέρους των θυμάτων για καταβολή αποζημιώσεων. Η προβολή κινηματογραφικής ταινίας παγκόσμιας εμβέλειας.  Η κινητοποίηση των οργανώσεων των Ποντίων, Αρμενίων και Ασσυρίων στην Ελλάδα και το εξωτερικό για κοινή δράση και ανέγερση κοινών μνημείων για τις Γενοκτονίες σε κεντρικά σημαία των πόλεων στην Ελλάδα και σ’ όλο τον κόσμο. Ανέγερση κοινού εθνικού μνημείου αναφοράς στην Αθήνα. Μετεξέλιξη των εκδηλώσεων μνήμης από απλές εκδηλώσεις επετειακού χαρακτήρα σε πρωτοβουλίες ευρείας ενημέρωσης της κοινής γνώμης με καλά οργανωμένες συνεντεύξεις τύπου και διανομή πληροφοριακού υλικού, ιδιαίτερα στις χώρες όπου υπάρχουν οι προϋποθέσεις αναγνώρισης. Αξιοποίηση του διαδικτύου, κλπ.
3. Σημαντικός παράγοντας που μπορεί να στηρίξει τον αγώνα είναι η τεχνογνωσία των Αρμενίων, που οδήγησε σε δεκάδες μέχρι σήμερα αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας τους. Τα συγκεκριμένα βήματα που αναφέρθηκαν στην ημερίδα μπορούν να αξιοποιηθούν στον κοινό πλέον αγώνα για να τον καταστήσουν περισσότερο αποτελεσματικό.
4. Επόμενο βήμα πρέπει να αποτελέσει η πραγματοποίηση Διεθνών Συνεδρίων ανά διετία, σε διαφορετική κάθε φορά πόλη στην Ελλάδα ή στο Εξωτερικό, όπου θα επανεξετάζεται η τακτική μας και θα πραγματοποιούνται διορθωτικές κινήσεις, στην κατεύθυνση του στρατηγικού μας στόχου. Ειδικά το πρώτο Συνέδριο πρέπει να γίνει σε 1,5 περίπου χρόνο σε κεντρικό σημείο της Αθήνας, με στόχο –εκτός των άλλων- να γίνει ευρεία συζήτηση στην ελληνική κοινωνία, από τον ίδιο οργανωτικό πυρήνα και εμπλουτισμό του με πρόσωπα που συμμετείχαν στην ημερίδα αλλά και άλλες προσωπικότητες, όχι κατ’ ανάγκην ποντιακής καταγωγής. Στην πορεία προς το Συνέδριο προτείνεται η συγκρότηση Ελληνικής Ένωσης Επιστημόνων για τη μελέτη των Γενοκτονιών, που θα στηρίζει όλες τις πρωτοβουλίες και θα συνεργάζεται με τη Διεθνή Ένωση Ακαδημαϊκών για τη μελέτη των Γενοκτονιών.

Η σημερινή εκδήλωση έχει μεγάλη σημασία γιατί αφενός γίνεται σε μία περίοδο όπου το Ποντιακό περνά σε νέα και οπωσδήποτε πιο κεντρική θέση, αν κρίνουμε από την αντίδραση της Τουρκίας σε όλο τον κόσμο, αφετέρου γιατί αναδεικνύονται πλέον στην Τουρκία και αλλού Τούρκοι δημοκράτες οι οποίοι παραδέχονται  το μαζικό έγκλημα.
Ο  Τούρκος πρόεδρος του ‘Συλλόγου Ενάντια στη Γενοκτονία’ Αλί Ερτέμ, στον πρόλογο του 14τομου έργου ‘ Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου’ του καθηγητή Κωνσταντίνου Φωτιάδη, που περιλάμβανε και αριθμούς των θυμάτων των γενοκτονιών που διέπραξαν οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλιστές, σημειώνει τα εξής: “ Η εξόντωση των χριστιανικών λαών που βρίσκονταν υπό τουρκική κυριαρχία ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, από το 1912 ως το 1918, οι Νεότουρκοι έσφαξαν 1,5 εκατομμύριο Αρμενίους, 500.000 Αραμαίους-Ασσυρίους και πάνω από 750.000 ΄Ελληνες από την Ανατολική Θράκη, την Ιωνία, τον Πόντο και την Καππαδοκία. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε μετά τη συνθηκολόγηση της οθωμανικής αυτοκρατορίας και διήρκεσε μέχρι το 1922 (σε κάποια φάση, όπως στον Πόντο, μέχρι το 1924)… Από το 1916 μέχρι το 1924 οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλιστές έσφαξαν συνολικά 353.000 Ελληνοπόντιους…Το τουρκικό κράτος προσπαθεί να χτίσει το μέλλον της κοινωνίας του πάνω στην άρνηση αυτής της πραγματικότητας.. Μ΄ αυτόν τον τρόπο ανοίγεται ο δρόμος για νέα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας μέχρι και για νέες γενοκτονίες. ”
Θα πρέπει να τονισθεί ότι   το 1999 ο Αλί Ερτέμ, το 1999 συγκέντρωσε 11.247 υπογραφές Τούρκων της Ευρώπης, και τις έστειλε στο τουρκικό κοινοβούλιο με το αίτημα αναγνώρισης του τουρκικού εγκλήματος της γενοκτονίας. Μια πρωτοφανή πράξη που δίνει μαθήματα σ΄ αυτούς που για τα εφήμερα συμφέροντα θυσιάζουν την αιωνιότητα και κηλιδώνουν τη μνήμη των θυμάτων. 
Ένας άλλος Τούρκος δημοκράτης είναι ο καθηγητής Τανέρ Ακσάμ, συγγραφέας πολλών βιβλίων για τη γενοκτονία των Αρμενίων, ο οποίος σημειώνει στον πρόλογό του βιβλίου του υπογράφοντα για τη γενοκτονία: «….η  εκτόπιση και οι δολοφονίες δεν ήταν μια μεμονωμένη πράξη μόνο ενάντια σε Αρμενίους. Πραγματοποιήθηκαν ως τμήμα ενός γενικού σχεδίου που θα μπορούσε να κληθεί «δημογραφική πολιτική» ή «φυλετική κάθαρση της Ανατολίας», μια πολιτική εκκαθάρισης  του χριστιανικού πληθυσμού της Ανατολίας. Αυτή η πολιτική εφαρμόστηκε ως γενικό σχέδιο μεταξύ του 1913-1918 και συνεχίστηκε ενάντια στους Έλληνες του Πόντου  από  το  1920 μέχρι το  1924.   Ο κύριος στόχος όλης αυτής της πολιτικής ήταν να εξασφαλιστεί ο σχηματισμός μιας ομογενοποιημένης Ανατολίας, η οποία μπορεί να προετοιμάσει το έδαφος για ένα έθνος- κράτος και να αποβάλει οποιαδήποτε επικίνδυνα στοιχεία που να εμποδίσουν την πραγματοποίηση αυτού του σχεδίου».
Αυτές οι δυνατές φωνές αποτελούν ένα μήνυμα παρρησίας και ανάκτησης της ανθρωπιάς, που μπορούν να απελευθερώσουν τον τουρκικό λαό από το στίγμα της γενοκτονίας. Είναι οι φωνές που μαζί με άλλες θα γίνουν σε λίγα χρόνια   χιλιάδες για να αποτελέσουν το φράγμα στο ψεύδος και στην προπαγάνδα, στη βία που συνεχίζεται αφού οι θύτες δεν τιμωρήθηκαν ποτέ.  
Μάλιστα όπως αναφέρει προκλητικά το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας με έκτακτη ανακοίνωσή του της 26ης Μαϊου 2008 διαμαρτύρεται προς την ελληνική κυβέρνηση για την καθιέρωση της 19ης Μαϊου ως ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων(!). Θεωρεί ότι η σχετική απόφαση της 24ης Φεβρουαρίου 1994 του Ελληνικού Κοινοβουλίου στρέφεται «κατά του Ιδρυτού της τουρκικής δημοκρατίας Κεμάλ Ατατούρκ» και χαρακτηρίζει τις επετειακές εκδηλώσεις μνήμης και το αίτημα των ποντιακών οργανώσεων για αναγνώριση της γενοκτονίας, ως «ρωγμή» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Αποδοκιμάζει την συμμετοχή εκπροσώπων της ελληνικής κυβέρνησης, βουλευτών του ελληνικού κοινοβουλίου και εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης στις εκδηλώσεις της 19ης Μαϊου για την επέτειο της «δήθεν γενοκτονίας», ενέργεια που εκτιμά ότι κλονίζει το κλίμα φιλίας και εμπιστοσύνης μεταξύ του ελληνικού και τουρκικού λαού και «πλήττει άμεσα την προσπάθεια ελληνοτουρκικής προσέγγισης και σύσφιξης των σχέσεων δύο λαών».
Παρά το θράσος των δολοφόνων που ζητούν να απολογηθούν τα θύματα, η προσπάθεια συνεχίζεται, με ακόμη περισσότερο ζήλο, ειδικά τώρα που στην Τουρκία και αλλού υπάρχουν   ειλικρινείς Τούρκοι δημοκράτες που αγωνίζονται για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη.